Zondag 16 augustus 2026: ADAC Cyclassics Hamburg – Buxtehude – Hamburg (205,3 km)

De 29e editie van ADAC Cyclassics Hamburg meet 205,3 kilometer en telt zo'n 1.800 hoogtemeters, verdeeld over vijf identieke beklimmingen van dezelfde helling. Het parcours combineert een lang, vlak beginstuk door Noord-Duitsland met een besloten finale rond Hamburg, waar de wedstrijd definitief vorm krijgt. Voor het tweede jaar op rij ligt de start in Buxtehude, terwijl de finish net als in 2025 op de Mönckebergstraße in het centrum van Hamburg ligt.

Na de neutralisatie bij Buxtehude wordt de koers vrijgegeven op de L127, richting Apensen en Beckdorf. Via Moisburg, Hollenstedt en de gemeente Rosengarten met Sottorf en Vahrendorf, waar ook de tussensprint ligt, beweegt het peloton zich richting Hamburg. Na 38,1 kilometer wordt het Hamburgse stadsgebied bereikt, en na 45,4 kilometer volgt de haven. Bij kilometer 55,2 rijdt het peloton over de Köhlbrandbrücke, een van de meest in het oog springende passages van de dag, waarna de route via de HafenCity naar het centrum leidt. Over de Jungfernstieg, het Platz der Republik en de Elbchaussee bereikt het veld de westelijke wijken van Hamburg, waar het parcours geleidelijk heuvelachtiger wordt.

Rond kilometer 80 volgen de heuvels van de Elbvoorsteden: eerst de Kösterberg, en na een steile afdaling langs de Elbe de beklimming naar de Waseberg in Blankenese. Deze helling van circa 700 meter met percentages tot 16 procent vormt de sleutel van de wedstrijd en wordt in totaal vijf keer bereden, op 89,6, 128,5, 139,6, 178,6 en 189,8 kilometer. Tussen de eerste passage van de Mönckebergstraße (105,1 km) en de tweede (155,1 km) ligt een compactere reeks lussen, waarbij de tweede en derde beklimming van de Waseberg slechts 11,1 kilometer uiteen liggen. Na de laatste Waseberg-passage, met nog 15,5 kilometer te gaan, volgt een vlakke aanloop terug naar de Mönckebergstraße, waar de wedstrijd wordt beslist.

ADAC Cyclassics staat sinds de late jaren 2000 vooral bekend als sprinterskoers, al toont de erelijst dat de Waseberg regelmatig roet in het eten gooit. Erik Zabel bouwde tussen 1997 en 2004 een ongeevenaard record van zes zeges op, terwijl de wedstrijd de laatste jaren wisselvalliger verloopt. Vorig jaar hield Rory Townsend, na een lange vlucht, het peloton nipt voor de streep achter zich, nadat Marco Haller in 2022 en Mads Pedersen in 2023 respectievelijk vanuit een kopgroep en een verkleinde groep wonnen.

Eerdere winnaars

De wedstrijd werd in 2020 en 2021 niet verreden vanwege de coronapandemie. Overzicht van de winnaars van de laatste tien edities:

• 2025: Rory Townsend
• 2024: Olav Kooij
• 2023: Mads Pedersen
• 2022: Marco Haller
• 2019: Elia Viviani
• 2018: Elia Viviani
• 2017: Elia Viviani
• 2016: Caleb Ewan
• 2015: André Greipel
• 2014: Alexander Kristoff

Met Jonathan Milan en Paul Magnier staan twee snelle mannen aan de start die op puur vermogen tot de snelsten van het peloton behoren, al moet nog blijken hoeveel de vijf beklimmingen van hen vragen. Een puncheur als Arnaud De Lie kan daarvan profiteren als de laatste Waseberg-passage het verschil maakt. Net als in 2025 hangt het af van de macht van de sprintersploegen of de koers alsnog in een massasprint eindigt, of dat een kleinere groep de Mönckebergstraße als eerste bereikt.

Volg CyclingOracle via Instagram voor meer data, interviews en voorspellingen.