Zondag 20 september 2026: WK Tijdrit Mannen – Montréal – Montréal (39,2 km)

Bij de wereldkampioenschappen wielrennen 2026 in Montréal wordt de tijdrit voor eliterenners verreden over een parcours van 39,2 kilometer, met ongeveer 220 hoogtemeters. Het is de 33e editie van dit wereldkampioenschap sinds de eerste uitgave in 1994. Het parcours is overwegend vlak, op een korte helling vlak voor de finish na.

De renners vertrekken op de Avenue du Parc en dalen licht af richting de oever van de Saint Lawrence-rivier. Via kaarsrechte wegen langs het water bereiken ze na 10,7 kilometer het eerste tussenpunt, kort voor de Samuel De Champlain-brug. In plaats van de brug volledig over te steken, buigen de renners af naar de Lawrence Seaway Dike, een dijk die noordwaarts over het water naar het Île Notre-Dame leidt. Op dat eiland, bekend van het Formule 1-circuit Gilles Villeneuve, ligt na 21,9 kilometer het tweede tussenpunt. De renners leggen op het circuit anderhalve ronde af voordat ze via de Pont de la Concorde teruggaan naar de stad.

Terug in Montréal volgt een lang recht stuk van 3,3 kilometer langs de haven, gevolgd door een U-bocht en een even lange rechte terugweg van 2,3 kilometer. Het derde tussenpunt ligt na 29,8 kilometer. Vanaf daar verlaat de route de rivieroever en voert terug naar de startzone, over het traject dat bij de start juist werd afgedaald. Vals plat overheerst, maar de laatste 560 meter loopt over een steilere strook van ongeveer 4 procent tot aan de streep op de Avenue du Parc.

Het wereldkampioenschap tijdrijden bestaat sinds 1994, met de Brit Chris Boardman als eerste winnaar. In de moderne geschiedenis domineerden enkele renners de discipline: de Australiër Michael Rogers won van 2003 tot 2005 drie keer op rij, de Zwitser Fabian Cancellara pakte tussen 2006 en 2010 vier wereldtitels en de Duitser Tony Martin voegde daar drie opeenvolgende titels (2011-2013) en een vierde in 2016 aan toe. Sindsdien is Remco Evenepoel de maatstaf: de Belg won de tijdrit van 2023 tot en met 2025 drie keer op rij, net als Rogers destijds. Met zijn olympische titel uit Parijs 2024 staat zijn teller op vier grote titels tegen de klok, al blijft Cancellara met vier wereldtitels en twee olympische titels de meest gelauwerde tijdrijder ooit. Evenepoel was in 2024 wel de eerste renner die tegelijk wereld- en olympisch kampioen tijdrijden was.

Op papier zijn Evenepoel en Filippo Ganna de twee grootste kanshebbers op de regenboogtrui. De Belg is drievoudig titelverdediger en eindigde vorig jaar in Kigali op kop, terwijl de Italiaan tweemaal wereldkampioen was (2020 en 2021) en in 2023 en 2024 telkens tweede werd achter Evenepoel. In de generale repetitie op de weg, de GP van Montréal op hetzelfde parcours, eindigde Evenepoel als vijfde. Onder de outsiders worden Brandon McNulty en Stefan Küng genoemd, en ook de Fransman Paul Seixas staat op de startlijst, al geldt hij eerder als klimmer en puncheur dan als pure tijdritspecialist. Namens de lage landen komen Daan Hoole, de enige Nederlandse deelnemer, en de Belgische kampioen tijdrijden Alec Segaert aan de start. Twee eerdere medaillekandidaten ontbreken: Jay Vine meldde zich ziek af na de Vuelta en Joshua Tarling trok zich terug na het overlijden van zijn jongere broer.

Volg CyclingOracle via Instagram voor meer data, interviews en voorspellingen.